Martin Zashev: "A World That Is Known Is a World Which is Understood."

In the end of June the last but one event of the cultural orientation programme for refugees and asylum seekers took place. The topic was a tour of Sofia with a professional guide, and a photo workshop. Martin Zashev from 365 Association gladly took the challenge to guide our diverse group though the mysteries of our ancient capital. The group was amazed with the (hi)story it heard. Hereby the guide’s impressions from the memorable encounter:


1. Could you shortly introduce yourself?

My name is Martin Zashev. I have been part of 365 Association, organizer of Free Sofia Tour, Free Plovdiv Tour and Free Varna Tour, for 2 years. Our mission is to improve the image of Bulgaria in the eyes of foreigners, but also in the eyes of Bulgarians. Currently, I’m a member of the steering board of the Association.

2. What is your previous contact with refugees and asylum seekers?

In the last two years 365 Association organized a couple of guided tours of Sofia in English, Arabic and French languages, specially tailored to refugees. The tours took place thanks to our partners from Multi Kulti Collective and the State Agency for Refugees.

3. Did you have prior expectations about the event and the participants? If yes, what where they?

It was interesting for me to present Sofia to people who live in the city, but it was not clear to me to what extent they perceived it as theirs. I was happy with the opportunity to transfer my love to the city to them, so that they could get to love it a little bit more.

4. Was there something which surprised you or made a strong impression on you at the event and did you take something from this experience?

I was pleased with the curiosity and the many questions the participants in the tour had, as well as with everybody’s wish to tell something about their own countries.

5. Would you like to add something or to address the participants, the organizers, and the blog readers?

I believe that a world that is known is a world which is understood. I believe as well that through getting to know different cultures, we work for a better world. Thank you for the opportunity you gave me! I wish you success!


Once again we would like to extend our special thanks to Martin for the enthusiasm with which he met the group, for the wonderful moments he created, and for the nice words he shared! We also wish him lots of success and unforgettable meetings with representatives of different cultures!

Мартин Зашев: "Свят, който се познава, е свят, който се разбира."

В края на месец юни се проведе предпоследното събитие от програмата за културна ориентация на бежанци и търсещи закрила лица. Темата беше обиколка на София с професионален екскурзовод и ателие по фотография. Мартин Зашев от Сдружение 365 с радост прие предизвикателството да води нашата разнолика група из потайностите на древната ни столица. Групата остана изумена от историята, с която той ги запозна. А ето и неговите впечатления от запомнящата се среща:

1. Бихте ли се представили накратко?

Казвам се Мартин Зашев. От 2 години съм част от Сдружение 365, организатор на Free Sofia Tour, Free Plovdiv Tour и Free Varna Tour. Нашата мисия е да подобряваме имиджа на България в очите на чужденците, но и в очите на българите. В момента съм член на Управителния съвет на Сдружението.

2. Какъв е бил досегашният ви досег с бежанци и търсещи закрила лица?

През последните две години от Сдружение 365 организирахме няколко обиколки на София на английски, арабски и френски езици, специално предназначени за бежанци. Обиколките се реализираха с помощта на нашите партньори от Мулти култи колектив и Държавна агенция за бежанците.

3. Имахте ли предварителни очаквания за срещата с участниците? Ако „да“ – какви бяха те?

Интересно ми беше да представя София на хора, които живеят в града, но не знаех до каква степен го чувстват свой. Зарадвах се на възможността да им предам част от моята любов към града, така че и те да го заобичат една идея повече.

4. Имаше ли нещо, което ви изненада или ви направи силно впечатление на срещата и тръгнахте ли си с нещо „за себе си“ от нея (например: интересна мисъл, гледна точка, информация и т.н.)?

Зарадваха ме любопитството и многото въпроси, които имаха участниците в обиколката, както и желанието им всеки да разкаже нещо за собствената си страна.

5. Искате ли да кажете още нещо по темата – на участниците, на организаторите, на читателите на блога?

Вярвам, че свят, който се познава, е свят, който се разбира. Вярвам също, че чрез опознаването на различните култури ние работим за по-добър свят. Благодаря за предоставената възможност! Желая ви успех!


Още веднъж специално благодарим на Мартин за ентусиазма, с който посрещна и изпрати групата, за прекрасните моменти, които създаде, и за хубавите думи, които сподели! И ние му желаем много успехи и незабравими срещи с представители на различни култури!

Read this article in English here.
لقراءة هذه المقابلة باللغتين العربية والفارسية اضغطوا هنا
می توانید این مصاحبه را به زبان فارسی اینجا بخوانید.

Georgi Panayotov on peoples’ dances and music

The following event of the cultural orientation programme for refugees and asylum seekers met us with the optimistic and energetic dancer and folk dance choreographer Georgi Panayotov. He was the driving force behind the event devoted to music and dances, which brought people from different nationalities into a unified entity, into a circle dance called horo. Hereby his impressions from the interesting multicultural day:

1. Could you shortly introduce yourself?

My name is Georgi Panayotov and I have been doing folk dances for 15 years already. I teach folk dances to children and adults and organize events for foreigners who are interested in our folklore.

2. What is your previous contact with refugees and asylum seekers?

I hadn’t had direct contact with refugees and asylum seekers before the event.

3. Did you have prior expectations about the event and the participants? If yes, what where they?

I expected to find similar moves, dances and music. This is what actually happened. It turned out that we have many common elements both in music and dances. I enjoyed learning a couple of new dances coming from different cultures.

4. Was there something which surprised you or made a strong impression on you at the event and did you take something from this experience?

I found it interesting to notice that it is men who are mainly dancing, in comparison to women who do not participate actively. In Bulgaria it is the opposite: women dance more often than men.

5. Would you like to add something or to address the participants, the organizers, and the blog readers?

I would like to thank the organizers and the participants that we were all very open so that such a great event with peoples’ dances and music could take place. We keep finding out every day that we become much closer and that we look alike all the more…


Very often after the end of the events we come to the conclusion that there are much more similarities than differences between people who are being visually recognized as foreign and the locals. Dances bring closer, they create a community. Thank you Georgi for reminding us of this in such an entertaining and successful way!

Simple Steps for All

Emiliya Bratanova

The 7th event of the cultural orientation programme for asylum seekers and refugees from Syria, Afghanistan, Iran, Palestine, Somalia and Ukraine took place on 25 May in Montfiz dance school, under the guidance of the special guest at the event, the dancer and choreographer in folklore dances Georgi Panayotov, from folk dance school “Shtiglets Horotropets”.

Georgi started the afternoon with a short presentation about himself in the context of his experience in folklore dances and went on to tell about the seven ethnographic regions with their characteristic costumes and dances. The map of the ethnographic regions proved time and again that culture does not tolerate state borders, but manifests itself in a unique flow, layered and enriched by each people’s journey within the geographical space. In the same way, to no surprise, the participants recognized elements from their own traditional dances in the performed moves and steps.

On their part the stories about the Dobrudzha, Rhodopi and Pirin folkore regions intrigued the audience with explanations of the typical body positions and grips which are believed to reflect the everyday life and habitual activities of the residents of the respective regions. In addition to these stories, the participants were interested in the guest’s costume, and asked if people still dressed in this way, where they could watch folklore dance festivals and obviously looked forward to showing their own dances.

From them in return we learned that in Syria there are folklore dance schools and that for all present nationalities folklore dances are an indispensable part of weddings and festive occasions. Georgi performed and taught the group the straightforward Thracian horo (traditional round dance), Daychovo horo, rachenitsa, “the wide nine” which is typically performed at Bulgarian weddings, as well as the Danube horo which is traditionally danced at New Year’s Eve. From the participants we learned a couple of variations of dabke (a typical Arabic horo), the Kurdish horo known as “rasku”, as well as dances from Afghanistan: atang (a dance from the North) and qataghani (a dance from the South). Only the simple or straightforward dance, being common to all ethnographic regions, turned out to unite all people from different nationalities.

The dance marathon lasted for more than three hours, after which the heroes were all tired. The participants did not find it important to only learn more about Bulgarian folklore and culture. They shared that they learned a lot about one another. In the end, it did not matter whether we danced Arabic, Kurdish, Afghan or Bulgarian dances. No one gave up on following the steps which divided and united us in the rhythm of our mutual existence.

You can find more pictures from the event here.  

مصاحبه کوتاه با اقای گئورگی پنایوتُو

آخرین فعالیت از برنامه برای راهنمایی فرهنگی مخصوص پناهندگان و پناهجویان مرا با مرد خوشبین و دارای انرژی گران، رقصکننده و طراح رقص، اقای گئورگی پنایُتُو آشنا کرد. او نیرو عملده فعالیت اختصص شده به موسیقی و رقص بود که انسان از ملت‌های گوناگون در یک خُرُ جمع کرد. اینجا یادداشت وی  از این روز چندفرهنگی جالب را می خوانید.

1. میشود خود را مختصرا معرفی کنید؟ 
اسم من گئورگی پنایُتُو است و حدود ۱۵سال است که سروکارم رقص‌های ملی‌اند. به بچه‌ها و بزرگان تدریس می کنم و برای خارجیانی که علاقه به سنت ما دارند ،‌فعالیت‌ها برگزار می کنم.

2. تا اکنون با پناهجویان سروکار داشته اید.یا خیر؟
تابه‌حال ربطه‌ای با پناهندگان و پناهجویان نداشته‌ام.

3. شما کدام انتظاری از ملااقاتتان با پناهجویان داشته‌اید ویا خیر؟ اگر داشته اید چه بوده است؟
انتظار داشتم که در حرکات، در رقص و موسیقی مشابهات پیدا شوند. و همینطور پیش آمد. دیدم که زیاد چیزهای مشترک در موسیقی و رقص داریم. از اینکه چند تا رقص جدید از فرهنگهای گوناگون آموختم ،‌خیلی خوشم آمد.

4. کدام چیز شما را غافلگیر کردو چه چیز از این گونه محفل به شما یادگار میماند؟
برایم جالب بود که بیشتر مردها می رقصند و زنان انقدر فعال در شرکت نیستند. در بلغارستان بر عکس است – زنان بیشتر از مردان می رقصند.

5. میخواهیدکه چیزی بگوید برای اشتراکنندگان، سازماندهندگان و مطالعه‌کنندگان
می خواهم از برگزارکنندگان و از شرکتکنندگان سپسگزارم برای اینکه رافتار ما خیلی دوستانه و خوشبرخورد بود و فعالیت عالی با موسیقی و رقصهای ملت‌ها شد. هر روز پیدا می شود چه‌قدر نزدیکتریم و چه بیشتر مشابهات داریم... 


اغلب بعد از اینکه در طی فعالیت‌ها با یک دیگر آشنا می شویم ، در آخر به نتیجه‌ای می رسیم که مشابهات بیشتر از فرق‌های ادم‌های محلی با  کسانی که به دلیل ظاهرات دگرگون به نظر می رسند، است. رقص‌ها اشتراک می دهند و مرا به یک دیگر نزدیکتر می کنند. ازت ، گئورگی ، سپسگزاریم که انقدر ماهرانه این را به ما یادآوری کردی!

رقص سنتی راست برای همه

إيميليا براتانوفا

روز بیست و سوم ماه می در مدرسه رقصی "مُنْتْفیز" رویداد هفتم از برنامه راهنمایی فرهنگی مخصوص پناهندگان و پناهجویان از سوریه، افغانستان، ایران، فلسطین، سومالی و اوکراین ، زیر رهبری مهمان ویژه این رویداد، رقص‌کننده و طراح رقص سنتی گئورگی پنایُتُو از مدرسه رقصها سنتی "شتیگلِتْس خُرُتْرُپِتْس" (سهره رقص‌کننده)  برگزار شد.

گئورگی با معرفی مختصری از خود در زمینه رقص های سنتی، عصر را آغاز کرد و با یک داستان در مورد هفت منطقه قوم نگاری با لباس و رقص‌های سنتی آن  ادامه داد. نقشه مناطق قوم‌نگاری بار دیگری ثابت کرد که فرهنگ تحمل نمی کند در میان مرزهای دولتی بسته  شود و یک نوع سرریز خاصی، طبقه‌بندی و غنی‌سازی با هر حرکت مردم در فضای جغرافیایی است.  به طور مشابه، بدون هیچ تعجبی، شرکت کنندگان عناصر را از جنبشهای نشان داده شده هم در حرکاتها و رقص های سنتی خود تشخیص می دادند.

داستانها در باره مناطق عامیانه دبروجا، رودپا و پیرین با توضیحات پوزیسیون های و انواع دست‌به‌دست‌بندی متمایزی، که برای منعکس زندگی روزانه و فعالیت ها معمولی ساکنان مناطق ذکر تلقی می شوند، توجه شنوندگان را جلب می کردند. علاوه بر این داستان، لباس مهمان مورد علاقه‌ شرکت کنندگان قرار گرفت و آنها پرسیدند اگر هنوز مردمی هست که با لباس قومی می پوشند، کجا می توانند جشنواره ها با رقص های سنتی را تماشا بکنند و روشن بود که مشتاق بودند رقص های خود را نمایش بدهند.

از آنها فهمیدیم که در سوریه همچنین مدارس برای رقص های سنتی وجود دارند و هم که رقص های سنتی همه مردم حضور،  بخش تغییر‌ناپذیر از مراسم ازدواج و جشن‌ها هستند. گئورگی با گروه، رقص سنتی تراکیه راست را، رقص سنتی دیچووا را، رقص راچنیتسا را، " نه گسترده" را که برای مراسم ازدواج بلغاری سنتی است و هم رقص سنتی دانوبی را که بلغاریها با آن از سال نو استقبال می کنیم، نشان داد و فرا گرفت. و از شرکت کنندگان چند شکل دابکه، رقص سنتی کردی "راسکو" و هم رقص های افغانی اتانگ (مخصوص قسمت شمالی کشور) و کاتاگانی (مخصوص قسمت جنوبی) یاد گرفتیم. فقط رقص سنتی راست، مشترک برای همه مناطق قوم نگاری، کلی برای همه مردم حضور نمودار شد. 

ماراتن رقصی بیش از سه ساعت ادامه یافت که بعد از آن قهرمانان(بچه‌ها) خسته بودند. برای شرکت‌کنندگان آموختن چیزها در باره فرهنگ عامه و فرهنگ بلغاری تنها چیز مهمی نبود. آنها گفتند که چیزهای بسیار در مورد یکدیگر آموخته‌اند. نهایتا هیچ اهمیتی نداشت که ایا رقص های عربی، کردی، افغانی یا بلغاری می رقصیم – هیچ کس از پیگیری گام هایی که در ریتم مشترک رویداد تسهیم شده ما، ما‌ را  از هم جدا و جمع می کردند،  رد نمی کرد.

بیشتر اکسها از این فعالیت اینجا در دسترس شما هستند

المقابلة السريعة مع غيورغي بنايوتوف

قابلتنا المناسبة الشهرية من البرنامج لتوجيه ثقافي للاجئين وطالبي اللجوء الراقص ومصمم الرقصات غيورغي بنايوتوف. فكان غيورغي بطاقته وتفاؤله القوة الدافعة لهذه المناسبة المكرسة على الموسيقى والرقصات، والتي جمعت ممثلي جنسيات مختلفة في رقص واحد - الخورو البلغاري. وما هي انطبعاته من هذا اليوم المتعدد الثقافات:

1.    هل ممكن أن تقدم لنا باختصار؟
أنا اسمي غيورغي بنايوتوف وأمارس الرقصات الشعبية منذ خمس عشرة سنة. حاليا أنا مدرس رقصات شعبية بلغارية وأعمل مع أطفال وكبار السن. إضافة إلى ذلك أنظم مناسبات مع أجانب مهتمين بالفولكلور البلغاري.

2.    هل لديك تجربة في معاملة مع لاجئين وطالبي اللجوء وما هي؟
اليوم التقيت لاجئين وطالبي اللجوء لأول مرة في حياتي.

3.    هل كنت لديك بعض توقعات من اللقاء مع المشاركين في البرنامج؟
 نعم، كنت أتوقع أنه سأجد تشابه بين الحركات والرقصات والموسيقى البلغارية والشرقية. فصار هكذا واتضح أننا  لدينا كثير من نقاط مشتركة في الموسيقى والرقصات. يسرني أنني علمت بعض رقصات جديدة تأتي من ثقافات مختلفة.

4.    هل كانت هناك مفاجآت بنسبة لك؟ وما هي انطباعاتك من اللقاء؟ هل تستفيد شيئا من لقائنا؟
دهشني أنه في أغلب  الرقصات كانوا يرقصون الرجال فقط فما انضمت النساء إلينا إلا في عدة رقصات. في بلغاريا يختلف الأمر تماما- النساء يرقصن أكثر من الرجال.

5.    هل تريد أن تضيف إلى شيئا في الموضوع؟ هل تريد أن تقول شيئا للشاركين أو للمنظمين أو قراء المنتدى؟
أريد أن أشكر شكرا جزيلا لمنظمي المناسبة والمشاركين فيها على أنهم جميعا كانوا منفتحين وصارت المناسبة تجرية رائعة  فيها رقصات وموسيقى متنوعة. فكل يوم نكتشف أن ثقافاتنا متماثلة جدا.


كثيرا ما بعد أن نتعارف فنستنتج أن التشابهات بين ثقافتنا أكثر من الاختلافات فيها. فالرقصات تقرب بين الناس ونشكر لغيورغي أنه ذكره لنا. 

eea grants / a25 culgoral foundation

eea grants / a25 culgoral foundation