Ad Finem

روز چهارم سپتامبر آخرین واقع از فعالیت‌ها برای راهنمایی فرهنگی – نمایشگاه عکس‌بر‌داری به عنوان «یادگارها از مهماندار ناآشنا: شهر صوفیا» - بر گزار شد. مولفهای آن شرکت‌کنندگان در این پروژه بودند که عکسهای حافظ چهره‌ها، لحظه‌ها و اوضاع شامل زندگیشان در شهر فرستاده بودند.



یک سال بعد از اولین دیدار با پناهندگان و پناهجویان برنامه برای راهنمایی فرهنگی به پایان رسید. از لاحاظ رقم اینچنین به نظر می رسید:

ی۱۱ مترجم
ی۱۱ فضای شهری
ی۸۲ شرکت‌کنندگان
ی۱۵ کشور
ی۱۱ جایزه
ی۱ رویداد عمومی پایانی
ی ۹ مولف عکسها؛ ۴۲ مولف کمیکس و تصویر؛ ۲ نفر نویسنده و شاعر غیر حرفه‌ای

ماورای آمار، شرکت‌کنندگان در این پروژه از رده شخصیت‌پاک‌کن پناهجویان بطور موقت خارج می شدند و از علامات اجتماعیی،‌ موقعیت و شهرت سابق آزاد می شدند. آنها به عنوان نمایندگان رسوم و عملها فرهنگی خود تشریف می آوردند. برنامه برای بسیاری پلی بین گذشته و آلان شد، همان مثل بلغارستان که جایگاه استگاه در راه بین وطن و اروپای رویاها قرار گرفت.

در تصور عمومی پناهجو در رسانه‌ها او وابسته به سیستم کمکهای اجتمایی است و منتظر مداد و  ترحم است و از کشوری که او را «قبول کرده است» بیش از حد در‌خواست دارد. شایستگی فرهنگی روی دیگر این تصور را نشان داد.

ورود به روند ادغام از طریق فرهنگ هم به بخت نوآمده هم به بخت مهماندار می آفزاید چون  «ادم می تواند بیرون از وطن خود پناهجو شود ولی روشی ندارد که پناهجو خارج از فرهنگش شود! فرهنگ فضای‌ست که نمی توانی آن را ترک کنی چون بیش از اینکه تو دز آن زندگی می کنی، تو فضای زندگی خودش هستی. در این معنی خود فرهنگ پناهی است!»  (خانم مایا تسنووا)

به امید دیدار! خوشحال هستیم! ی
اینا دوبلکوا، کرمنا حریستوا و امیلیا براتانوا 

Ad Finem

في 4 سبتمبر/أيلول تم إجراء المناسبة الأخيرة من البرنامج لتوجيه ثقافي والتي كانت المعرض الفوتوغرافي "ذكريات من البيت غير المألوف- صوفيا". فأرسل أصحاب المعرض وهم المشاركون في المشروع صورا تعرض الوجوه واللحظات والأوضاع من حياتهم في المدينة.



بعد مرور سنة على لقائنا الأول مع اللاجئين وطالبي اللجوء أنهى البرنامج لتوجيه ثقافي. فنتيجة هذه النسة فيما يلي:
- 11 مترجما
- 82 مشاركا
- 15 بلد الأصل
- 11 جائزة
- مناسبة نهائية مفتوحة لزوار خارج إطار البرنامج
- 9 أصحاب صور؛ 42 مؤلف روايات كوميكس ورسومات؛ كاتبين وشاعرين هاويين؛
وما وراء الإحصاءات فكان المشاركون في هذا المشروع يخرجون وحتى لفترة وجيزة من صورة اللاجئ السالبة شخصيته عنه وبصرف النظر عن الصفات والحالات الاجتماعية السابقة والهيبة يأتون في دور سفراء ثقافتهم وعاداتهم. فصار البرنامج لتوجيه ثقافي للكثيرين منهم جسرا بين الماضي والحاضر كما باتت بلغاريا بلد عبور بين بلد الأصل وأوروبا المحلومة.

إضافة إلى ذلك أظهر البرنامج لتوجيه ثقافي الجانب الآخر من صورة اللاجئ الإعلامية المعتادة حيث نراه شخصا ينتظر المساعدة  والتعاطف ويفاقم النظام الاجتماعي ويطالب كثيرا من البلد المستضيف له.

لا تثري عملية التكامل من خلال الثقافة الأشخاص القادمين الجدد فقط وإنما المجتمع المستضيف لهم أي المجتمع البلغارري لأن "المرء قد يصبح لاجئا خارج وطنه، ولكن من المستحيل أن يصبح لاجئا خارج ثقافته! فالثقافة هي مساحة لا يمكن الخروج منها وذلك لأنها تعيش فيك ولا أنت فيها. فالثقافة نفسها هي ملجأ!" (مايا تسينوفا)

إلى اللقاء! استمتعنا بلقائنا
إينا دوبليكوفا، كريمينا خريستوفا، أميليا براتانوفا

Ad Finem

The last event of the cultural orientation programme, a photo exhibition called “Memories from the Unknown Home: Sofia”, took place on 4 September. The authors of the exhibition were the participants in the project who sent photographs of captured faces, instances and situations from their lives in the city.



One year after the first meeting with refugees and asylum seekers, the programme for cultural orientation came to an end. In numbers it looked like this:
Beyond the statistics, the participants in the project could temporarily leave the depersonalizing category of refugees, devoid of previous social attributes, status and prestige. They came as ambassadors of their own cultural codes and practices. The cultural orientation programme meant for many of them a bridge between past and present, just as Bulgaria turned out to be a transit stop between the country of origin and the dreamed of “Europe”.

“Cultural ‘Adequation’” showed the other side of the usual media image of the dependent and pitiful refugee, begging for help and who is a burden to the social system and requires too much from the country which “accepted” him or her.

An entry point to integration through culture enriches both the newcomers and their hosts, represented by the Bulgarian society. “A person may end up being a refugee, outside of his or her country of origin, but never outside of his or her culture! Culture is a territory which one cannot leave, not because you live in it, but because it lives in you. In this respect, culture is a refuge in and of itself!” (Maya Tzenova).

It was a pleasure! See you soon!

Ina Doublekova, Kremena Hristova and Emiliya Bratanova 

eea grants / a25 culgoral foundation

eea grants / a25 culgoral foundation